^Na górę
  
  
  
Get Adobe Flash player

World Cafe

WORLD CAFE w naszej szkole

Szkoła staje dzisiaj przed wielkim wyzwaniem, jakim jest przygotowanie dzieci            i młodzieży do funkcjonowania w dorosłym życiu. W dobie społeczeństwa informacyjnego, ogromnej  ilości informacji i środków przekazu, zawrotnego tempa przemian, nowinek technicznych, zadaniem szkoły jest przedstawienie uczniom uporządkowanego świata, które niwelowałoby poczucie chaosu i zagubienia. Szkoła powinna dać podstawy do odpowiedniego pełnienia ról , aktywnego udziału w życiu społecznym, kulturalnym, politycznym , ale też wskazać konieczność uczenia się przez całe życie. 

Przygotowując placówki do  nowego roku szkolnego zwracamy baczną uwagę głównie na bezpieczne  i higieniczne warunki nauki i pracy: obniżenie poziomu hałasu, dostosowanie ławek  szkolnych do wzrostu uczniów, wyposażenie w osłony grzejników, etc. Wszystko to niewątpliwie ma wpływ na zdrowie fizyczne , naukę                   i  bezpieczeństwo.


 

Na obraz bezpiecznej i przyjaznej dla ucznia szkoły składa się  wiele obszarów, na który mamy zróżnicowany wpływ .  W  czasach narastających zagrożeń zewnętrznych, rozluźniania się więzi rodzinnych , społecznych, wyzwaniem staje się zapewnienie bezpieczeństwa wynikającego z postaw  i zachowań uczniów. Odpowiednie zachowania eliminują  większość niebezpieczeństw . Brak akceptacji                 i tolerancji dla niewłaściwych , agresywnych postaw powinno  być udziałem  całej szkolnej społeczności. Trzeba mieć na szczególnej uwadze fakt, że przezywanie, wyszydzanie, ośmieszanie koleżanek, kolegów  zarówno podczas pobytu w szkole jak i  w mediach spolecznościowych jest teraz  powszechnym zjawiskiem . Uczeń, który staje się „ofiarą” takich ataków ze strony rówieśników ,  nie może czuć się w szkole pewnie, bezpiecznie. Nauczyciele, wychowawcy, pedagodzy szkolni stają przed trudnym zadaniem. Wiemy już , że naszych profilaktycznych działań nie możemy ograniczać do kręgu uczniów, ale koniecznie należy je rozszerzyć na całą społeczność szkolną-nauczycieli, pracowników, rodziców.

Warto więc zadbać o klimat społeczny, relacje interpersonalne, postawy uczniów wobec szkoły, kompetencje zawodowe nauczycieli. Bardzo ważne staje się uczenie poszanowania drugiego człowieka , niezależnie od jego  statusu społecznego, koloru skóry czy wyznania .Tolerancja i szacunek dla drugiego człowieka to szansa na to , by w szkole czuć się bezpiecznie. Ta kwestia staje się szczególnie ważna również w chwili, kiedy jesteśmy świadkami masowego napływu ludności z innych kultur. Musimy przygotować naszych uczniów na życie w Europie „multikulturowej”, w otoczeniu  zróżnicowanej kultury, wyznań i obyczajowości .        

Ogromny wpływ na poziom bezpieczeństwa mają określone normy i zasady regulujące stosunki społeczne w szkole oraz sposób funkcjonowania uczniów. Nie bez znaczenia jest prawo szkolne , organizacja pracy , nadzór pedagogiczny.

Wybór wartości i  norm , w oparciu o które szkoła chce działać , jest zadaniem nadrzędnym w stosunku do innych. Normy i zasady  stają się tłem dla działań edukacyjnych.

Bezpieczna szkoła to taka, która zapewni warunki do współpracy, wzajemnego szacunku, dialogu. W kulturze pracy szkoły opartej na wartościach ważnym elementem jest język,  jakim komunikują się wszyscy uczestnicy życia szkolnego: uczniowie, nauczyciele, rodzice, dyrektor.

Ważnym krokiem w szkolnej praktyce jest projektowanie klasowych                 i szkolnych zasad  a następnie  opanowanie ich przez uczniów.

Aby wdrażane w szkole normy miały gwarancję, że będą stosowane w praktyce,  muszą być akceptowane przez społeczność uczniowską. Sposobem na to może być  ich wspólne ustalanie.  Ustalając kodeks zachowań nie można zapomnieć o ustaleniu konsekwencji związanych z nie przestrzeganiem wspólnych ustaleń.

15 września społeczność naszej szkoły przystąpiła do wspólnego projektowania Szkolnego Kodeksu Zachowania. Rozpoczęliśmy od spotkania w kręgu. Na początek pojawiły się sześciokąty SOLO-heksy. Uczniowie mieli okazję do analizowania pojęć związanych z akceptowanymi, wręcz niezbędnymi postawami, które gwarantują sukces ucznia zarówno na poziomie edukacyjnym jak                                   i wychowawczym. Następnie w atmosferze wzajemnej współpracy, wykorzystując metodę WORLD CAFE ,grupy ustalały kodeksy zachowań i konsekwencje wynikające z ich nie przestrzegania . Ustalaliśmy jak właściwie/bezpiecznie  zachować się  na lekcji, na korytarzu, na boisku, placu zabaw czy  na szkolnej wycieczce.

Wspólnie wypracowany kodeks łatwiej będzie przestrzegać .Mamy nadzieję, że da to szanse każdemu uczniowi osiągać najwyższe oceny zachowania.

Na zakończenie grupy prezentowały wyniki wspólnej pracy.

Zapraszam do obejrzenia zdjęć w galerii z World Cafe w naszej szkole.

                                                           Bożena Brzozowska

                                              

       World Café jest metodą konwersacyjną , która służy do prowadzenia dialogu oraz poszukiwania kreatywnych pomysłów dotyczących wybranych zagadnień związanych z życiem danej zbiorowości. 

         Zgodnie z nazwą, spotkania z wykorzystaniem tej metody powinny odbywać się w kawiarni ,bądź miejscu z „kawiarnianą atmosferą”: stolikami,  swobodną, niezobowiązującą atmosferą dyskusji. Uczestnicy siadają przy stolikach 4-6 osobowych; każdy stolik ma swojego gospodarza. Przy każdym stoliku odbywają się dyskusje na zadany temat, przy czym po pewnym czasie (ok. 20 minut) osoby biorące udział w dyskusji przenoszą się do innego stolika – przy którym omawiany jest inny temat lub inny aspekt tego samego tematu. Gospodarze stolików pozostają na swoich miejscach i za każdym razem streszczają nowym partnerom przy stoliku przebieg dotychczasowej dyskusji, po czym jest ona kontynuowana „w nowym składzie”. Uczestnicy są zachęcani do spisywania bądź graficznego przedstawiania swoich pomysłów na kartkach lub papierowych obrusach.

        Przygotowania do zastosowania tej metody wymagają ustalenia, jaki problem będzie dyskutowany, kogo powinniśmy zaprosić oraz co chcielibyśmy osiągnąć. Warto zadbać o odpowiednie przygotowanie przestrzeni, w której odbywa się spotkanie (ustawienie stolików, wygodne miejsca do siedzenia, flamastry i długopisy, spokojna muzyka w tle) – pozwala to zapewnić odpowiednią dla twórczej dyskusji atmosferę. Należy pamiętać o tym, żeby tematy do dyskusji nie były zbyt szczegółowe i zamknięte (może to spowodować szybkie wyczerpanie kreatywnych pomysłów), powinny natomiast dotyczyć uczestników, odwoływać się do ich wiedzy i doświadczeń (wtedy rośnie szansa na rozpatrywanie danego zagadnienia z wielu punktów widzenia).

Wyniki dyskusji odbywających się przy poszczególnych stolikach powinny być na koniec omówione na forum plenarnym. Wyniki mogą być przedstawione w formie graficznej na tablicy widocznej dla wszystkich uczestników spotkania.

          World Café jest metodą służącą do wymieniania się kreatywnymi pomysłami i nie musi mieć ma na celu znalezienia konkretnych rozwiązań. Z tego powodu nadaje się najlepiej do początkowych faz procesu partycypacyjnego – pomaga określić potrzeby i oczekiwania wszystkich zaangażowanych stron, a także stworzyć między nimi sprzyjającą dalszym rozmowom atmosferę.” / opis metody :materiały z Internetu.

 


Cechy dobrego uczenia się na lekcji

Zadanie stojące przed szkołą-nieuchronność zmian

Zadaniem szkoły   w czasach, gdy teleinformatyka  i media stały się tak wszechobecne i wpływowe a motywacja młodych ludzi do nauki musi konkurować z innymi działaniami postrzeganymi jako bardziej interesujące,  jest poszukiwanie takich metod i innowacyjnych środowisk formalnych, które pozwolą wykorzystać naukę nieformalną.  

Szkoła musi nadążyć  za zmianami społecznymi, kulturowymi  i dostosować do nich swoje  metody pracy. W tym może pomóc rozumienie zmian zachodzących w podejściu do procesu uczenia się.

Jak zwykle najtrudniejsza jest zmiana przekonań i odpowiedź na pytania:

·        czy wyobrażenia nas-nauczycieli i uczniów o uczeniu się są zgodne z teorią. 

·        na ile uczenie się,  jako proces konstruktywny,  kumulatywny, samoregulujący, nakierowany na cel, usytuowany w kontekście i oparty na współpracy będzie akceptowany przez nauczycieli, uczniów i środowisko ?

Zmiana podejścia do tego problemu musi zacząć się „od dołu” – od szkoły, od zmiany myślenia  oraz metod pracy.

Szkoła jako organizacja stale ucząca się

Współcześni ludzie żyją w „nurcie szybkich zmian, świat oddala się od edukacji w coraz szybszym tempie”. Szkoła czy chce, czy nie chce musi stać się „organizacją uczącą się”. A czeka ją jeszcze nie jedna reforma.

Trzeba odpowiadać zmianą w edukacji na zmiany zachodzące w świecie. Zadaniem szkoły = nauczycieli jest wdrożenie takich zmian, które pomogą uczniom osiągać jak najlepsze wyniki – swoje „osobiste mistrzostwo”.

Uczniowie muszą sprostać wymogom, które stawia im społeczeństwo, gospodarka, szybki przyrost wiedzy i jej dezaktualizacja.

Dodatkowo muszą doskonalić się w skutecznej komunikacji interpersonalnej, pracy zespołowej, twórczym rozwiązywaniu problemów, sprawnym posługiwaniu się technologią informacyjną i informatyczną. 

Cechy dobrego uczenia się na lekcji

ustalone przez nauczycieli ZPO w Klementowicach

1. Uczniowie znają i rozumieją cele lekcji

2. Uczniowie zadają pytania

3. Uczniowie pracują aktywnie   =   kreatywnie

4.Uczniowie i nauczyciele tworzą atmosferę sprzyjającą uczeniu się

5.Uczniowie potrafią dokonać oceny koleżeńskiej i samooceny

6.Uczniowie wykorzystują informację zwrotną nauczyciela

7.Uczniowie uczą się od kolegów poprzez uważne słuchanie ich wypowiedzi, prezentacji

8.Uczniowie podejmują samodzielną pracę wg wzorca

9.Uczniowie dostrzegają ewentualne błędy w wypowiedziach kolegów i je korygują

10.Uczniowie korzystają z różnych źródeł informacji;

 

Zadaniem nauczyciela jest tak zaplanować i zorganizować lekcje , aby te ustalone cechy wystąpiły .

 

 

Taksonomia SOLO i Heksy

Poznajemy Taksonomię SOLO (SOWU) 

KORZYSTAMY Z SZEŚCIOKĄTÓW SOLO-HEKSÓW

 

 

Sześciokąty SOLO to świetny sposób na zaznajomienie uczniów, niezależnie od wieku, z taksonomią SOLO, jako modelem skutecznego uczenia się- pojedyncze pojęcia są ważne- połączenie ich w inny sposób sprawia, że stają się bardziej interesujące  a zarazem pokazuje bardziej złożone rozumienie.

Kładąc jeden sześcian obok drugiego uczeń musi wytłumaczyć, dlaczego to robi - jaki jest związek pomiędzy tymi dwoma sześcianami? Koledzy mogą albo poprzeć decyzję ucznia albo ją zmienić. Następujący w ten sposób dialog prowadzi do koncepcyjnego rozumowania, myślenia i postrzegania w szerszej perspektywie.

Sześciokątów SOLO możemy używać, aby określić głębokość uprzedniej wiedzy i zrozumienia przed rozpoczęciem uczenia się.

Można ich również używać w charakterze bodźca pobudzającego uczenie się poprzez wprowadzenie sześciokątów z dodatkowymi treściami –poglądami, symbolami, obrazami itp.

Uczniowie pracują we współpracujących grupach, aby tworzyć i łączyć pojęcia. Praca z sześcianami obejmuje 3 kroki:

$11.     Zaczynamy od burzy mózgów, podczas której uczniowie ujawniają wszystko, co wiedzą na temat zaprezentowany w formie pytania fokusowego (tematem może być tekst, wiersz, charakter, konstrukcja itp.), zapisujemy każdy pogląd, myśl lub uczucie na oddzielnym czystym sześcianie

$12.     Uczniowie po kolei rozmieszczają sześciany układając je zgodnie z ich wzajemnymi powiązaniami

$13.     Uczniowie wyjaśniają, dlaczego umieścili sześcian w tym, a nie innym miejscu, opisując jego powiązania.

Rezultaty są różne w zależności od poziomu SOLO:

$1·        Na poziomie mono i wielostrukturalnym uczniowie mogą opisywać pojedyncze sześciany

$1·        Na poziomie relacyjnym, gdzie uczniowie dokonują powiązań pomiędzy prostymi sekwencjami sześcianów łącząc je poprzez proste krawędzie i układają z nich mozaikę – uczniowie tłumaczą, dlaczego powiązali te pojęcia w ten sposób (omawiają lub opisują komentarzem)

$1·        Na poziomie poszerzonej abstrakcji (eksperckim) uczniowie zajmują się miejscami, gdzie trzy sześciany stykają się wierzchołkami (lub przyglądają się skupiskom sześciokątów) dokonując uogólnień dotyczących charakteru związku pomiędzy pojęciami.

$1 

 

 

 

 Planowanie lekcji wg SOLO-j.polski/ ZPO -Klem

Temat: Pisownia  „nie” z różnymi częściami mowy.

Sala: 16

Klasa: V

Cele uczenia się

Kryteria sukcesu

Mono/wielostrukturalne

Będę potrafił/a  wymienić  zasady pisowni przeczenia „nie” z różnymi częściami mowy: rzeczownikami, czasownikami, przymiotnikami, przysłówkami, liczebnikami.

 

Relacyjne

Dowiem się, dlaczego  przeczenie „nie” piszemy łącznie lub rozdzielnie z rzeczownikami, czasownikami, przymiotnikami, przysłówkami, liczebnikami.

 

Poszerzonej abstrakcji

Będę  potrafił/a  poprawnie  ułożyć tekst dyktanda ortograficznego sprawdzającego znajomość zasad pisowni  „nie” z rzeczownikami, czasownikami, przymiotnikami, przysłówkami, liczebnikami.

Mono/wielostrukturalne

Potrafię wymienić  zasady pisowni przeczenia „nie” z różnymi częściami mowy: rzeczownikami, czasownikami, przymiotnikami, przysłówkami, liczebnikami.

Relacyjne

Potrafię wyjaśnić, dlaczego  przeczenie „nie” piszemy łącznie lub rozdzielnie z rzeczownikami, czasownikami, przymiotnikami, przysłówkami, liczebnikami.

 

Poszerzonej abstrakcji

Potrafię poprawnie  ułożyć tekst dyktanda ortograficznego sprawdzającego znajomość zasad pisowni  „nie” z rzeczownikami, czasownikami, przymiotnikami, przysłówkami, liczebnikami.

Poprzednia lekcja:  Trudne decyzje dorosłych.

Uprzednia wiedza:  Uczeń  rozpoznaje w zdaniu rzeczowniki, czasowniki, przymiotniki, przysłówki i liczebniki.

Formy uczenia się

Mono/wielostrukturalne

Relacyjne

Poszerzonej abstrakcji / Szeroko relacyjne

Ćwiczenia w rozpoznawaniu rzeczownika, czasownika, przymiotnika, przysłówka i  liczebnika  w zdaniu.

Ćwiczenia  poprawnego zapisu przeczenia „nie” z rzeczownikami, czasownikami, przymiotnikami, przysłówkami, liczebnikami.

Praca w grupach- korzystanie ze słownika ortograficznego; sprawdzenie poprawności zapisu przeczenia  „nie” z rzeczownikami, czasownikami, przymiotnikami, przysłówkami, liczebnikami.

Praca w grupach – tworzenie heksów przez uczniów, następnie roszady grup.

Praca w grupach- układanie  tekstu  dyktanda ortograficznego sprawdzającego znajomość zasad pisowni  „nie” z rzeczownikami, czasownikami, przymiotnikami, przysłówkami, liczebnikami.

Formy wykorzystania TIK

Mono/wielostrukturalne

Relacyjne

Poszerzonej abstrakcji

Ćwiczenia interaktywne  Karta pracy- Pisownia wyrazów z „nie”- poziom I.

 

Ćwiczenia interaktywne  Karta pracy- Pisownia wyrazów z „nie”- poziom II.

 

Wykonanie prezentacji  Power Point  na temat zasad pisowni przeczenia  „nie” z różnymi częściami mowy.

Następna lekcja:

Ćwiczenia interaktywne, prezentacja

Refleksja

 

Cele na przyszłość:

1. Dobre przygotowanie uczniów do dyktanda ortograficznego.

2. Opracowanie  prezentacji multimedialnej na temat zasad pisowni przeczenia „nie” z różnymi częściami mowy.

 

       

 Taksonomia SOLO ściśle wiążę się z ocenianiem, kształtującym. Heksy są doskonałą metodą do wykorzystania w pracy w grupach. 

Strategie oceniania kształtyjącego : link

http://www.ceo.org.pl/pl/ok/news/strategie-oceniania-ksztaltujacego 

 

 

Spacer edukacyjny-nowe nauczycielskie doświadczenie

W sobotę 11stycznia 2014 r. gościliśmy w naszej szkole dyrekcję             i nauczycieli ze Szkoły Podstawowej Nr 143 z Warszawy. Wspólnie uczestniczyliśmy w warsztacie regionalnym, który odbył się w naszej szkole       w ramach III edycji programu Rozwijanie Uczenia się i Nauczania (RUN).

Cele warsztatu to : omówienie zasad przeprowadzenia spaceru edukacyjnego w szkole oraz wprowadzenie w zasady coachingu nauczycielskiego.

 

NACOBEZU (kryteria sukcesu)

 

 Uczestnicy będą :

 

-potrafili przeprowadzić spacer edukacyjny i wykorzystać płynące z niego wnioski  do doskonalenia procesu nauczania;

 

-znali zasady dobrego coachingu  nauczycielskiego;

 

-umieli przeprowadzić rozmowę coachingową   z nauczycielem;

 

Spacer edukacyjny jest procesem wykorzystywanym przez grupę w celu odniesienia się do problemu lub sytuacji w szkole.

 

Pierwsza część szkolenia poświęcona była planowaniu spaceru. Następnie uczestnicy  oglądali  fragmenty 3 lekcji oraz udzielali informacji zwrotnej po odbytym spacerze.

 

Uczestnicy pracowali podczas warsztatów w parach, grupach 3-4-osoowych, większych zespołach. Umiejętności zdobyte podczas warsztatów  dają nauczycielowi nowe możliwości dla rozwiązywania pojawiających się trudności, problemów, ustalania wzorców panujących w szkole, dawania informacji zwrotnej.

 

Jak się okazało, organizacja i prowadzenie spaceru jest procesem trudnym ,czasochłonnym, ale- jak mogliśmy się przekonać, bardzo wartościowym, jeśli odpowiedzialnie chcemy podchodzić do procesu nauczania.

 

Wprowadzenie zwyczaju spaceru edukacyjnego w szkole wzmacnia współpracę nauczycieli, wymusza-w pozytywnym znaczeniu- konieczność prowadzenia rozmów na temat praktyki uczenia się i nauczania.

 

Prowadzenie rozmów na temat strategii, technik, wdrażania zmian, wspólne ustalanie dalszych kierunków  prowadzi w efekcie  do podniesienia  jakości pracy szkoły – poprawiają się  wyniki uczenia się i nauczania. Do tego powinna dążyć każda szkoła.

 

Spacer edukacyjny ,jako jeden z elementów, zagości na stałe w naszej szkolnej praktyce. Pozwoli nam systematycznie monitorować poziom i zakres stosowania procedur oceniania kształtującego, które od 3 lat wdrażamy, uczestnicząc w programach Centrum Edukacji Obywatelskiej.

 

Praca domowa dla uczestników szkolenia  to prowadzenie OK-obserwacji   w nauczycielskich  Grupach Pomocnych Przyjaciół; przeprowadzenie spaceru z użyciem wypracowanego arkusza oraz zachęcenie do wypróbowania metody coachingu nauczycielskiego.

 

  Z tego miejsca bardzo dziękujemy Pani Ani Kępińskiej-trenerce CEO, za ciekawie poprowadzone warsztaty. Po 6 godzinnym szkoleniu uczestnicy wyszli zmęczeni, ale tez bogatsi o nowe, bardzo przydatne w pracy nauczyciela , doświadczenie.

 

                                                                                                                                                                                    Bożena Brzozowska

 

 

 

Oceniamy kształtująco

Oceniamy kształtująco- jeszcze nie wszyscy, jeszcze nie tak często, jakby należało. Ale mamy cel-nauczyć uczniów uczyć się.

    Grudzień to czas podsumowań. Rozważamy, na ile udało nam się zrealizować zadania w mijającym roku. W naszej szkole był to czas szczególny. Realizowaliśmy i będziemy to czynić nadal, zadania               z kolejnych modułów programu Centrum Edukacji Obywatelskiej „Rozwijanie uczenia się i nauczania”.

 

    Nasi nauczyciele powoli mają szansę stać się ekspertami od strategii oceniania kształtującego, które wdrażamy od trzech lat (rada pedagogiczna uczestniczyła w programie SUS-OK, obecnie RUN                      i SPLO  w CEO ), oceniania, które jest wspierającym w procesie uczenia się.

    Uczenie się –to proces społeczny. Dzięki strategiom oceniania kształtującego organizujemy pracę         w parach, grupach. Uczniowie mają okazję uczyć się aktywnie. Nauczyciele systematycznie , na każdej lekcji ,podają cele w języku ucznia, kryteria -tzw. Na CoBeZu ( na co będziemy zwracać  uwagę), podejmują coraz więcej prób przekazywania  informacji zwrotnej dla ucznia na temat efektów  uczenia się .

   Podjęliśmy  próbę zorganizowania Triad  Nauczyciel-Uczeń-Rodzic, mających na celu przekazanie             i pozyskanie informacji zwrotnej na temat osiągnięć, niedociągnięć, wskazówek do dalszej pracy. Takie spotkania są   okazją do ustalenia pomocy i wsparcia dla uczniów z trudnościami w uczeniu się ale jednocześnie mają uświadomić dzieciom, że one są też współodpowiedzialne za efekty

    Uczymy się wszyscy-dzieci, nauczyciele. Bo czy dzisiejsza szkoła może się nie uczyć? Czy dyrektor , nauczyciele  mogą się nie uczyć? Pytanie raczej retoryczne.

   Uczestnicząc w  szkoleniach , warsztatach, studiach, debatach w ramach współpracy z CEO mamy możliwość wymiany doświadczeń. Podczas spotkań wyjazdowych spotykamy wielu fantastycznych ludzi-nauczycieli, dyrektorów, mentorów/ trenerów, którzy dużo dobrego starają się robić dla polskiej szkoły. Dzielimy się   doświadczeniami z ludźmi, którzy z pasja wykonują swój zawód.

  Dla nas -nauczycieli/dyrektora, jeśli tylko chcemy, współpraca w ramach wspomnianych programów może być niezwykle twórcza i inspirująca. Dorze posłuchać , jak inni wykonują podobne zadania.

   Spotykając  się podczas zjazdów, kursów  na platformie e-lerning  dostrzegamy, że inni tez borykają się z kłopotami i mają uśmiech na twarzy… ,że wytrwale, dzień po dniu starają się zmieniać oblicza swoich szkół.

    Z tego miejsca wypada mi podziękować moim nauczycielom, że podjęli  ten trud ciągłego  uczenia się. Mam nadzieję, że z nowym rokiem dołączą Ci nie do końca przekonani czy zmotywowani.

 W naszych runowych zadaniach mocno wspiera nas trenerka i mentorka –Mirka R., która systematycznie i z przekonaniem utwierdza nas, że to co robimy ma sens, że warto, że na wyniki trzeba czekać.

   Dziękujemy rodzicom za to, że korzystają z NaCoBeZu,  monitorując pracę domową  swoich dzieci.

   Nowy Rok-to dla nas kontynuacja zadań OK-jowych. Kolejny rok szkoleń, debat .

   Niby nic nowego –ale znowu na swej drodze, z wielka radością  spotkamy ludzi z pasją.

                                                                                                          Bożena Brzozowska

 

Rozwijanie uczenia się i nauczania - RUN (2)

W tym roku szkolnym rozpoczęliśmy II rok kursu RUN

Rozwijanie uczenia się i nauczania

 

 

Będziemy pracowali:

w IV module nad strategią III:

Udzielanie uczniowi takich informacji zwrotnych, które umożliwiają jego widoczny postęp.

 

W V module nad strategią IV:

Umożliwianie uczniom, by korzystali z siebie nawzajem jako „zasobów edukacyjnych”.

Czytaj więcej: Rozwijanie uczenia się i nauczania - RUN (2)

Contribute!
Books!
Shop!
Copyright © 2013. ZPO Klementowice Rights Reserved.